|
Dit is het eerste 'echte' gedicht van Paul Stevens,
geschreven in 1979
STRIJD
Komaan en weest blijde
Straks trekken jullie ten strijde
Moedig met fiere vlag
Maar pas op voor jullie gedrag
Want velen hebben nu te lijden
Wat straks jullie misschien verblijden
Neen geen glorie zal je vieren
Wel vloeken en tieren
In de verschrikkelijke nacht
Die op ons allen wacht
Komaan met moedige troepen
Luister naar het vele roepen
Wij wachten op jullie komst
Maar zijn niet allerdomst
Het kan ons wel wat schelen
Wat jullie straks zullen bevelen
Zet uit de wachten aan het versterkte fort
Wacht niet tot de vijand op jullie stort
Als het geweld toch moet gebeuren
Ons allen doet verscheuren
Zullen wij ons wapenen
Niet als gezapigen
Maar als strijders van het sterke ras
Dat steeds op zijn hoede was
Het kletteren van de zwaarden is reeds lang voorbij
Zowel voor jou als voor mij
Het slaan met stille trom
Houdt ons niet doof of stom
Doet ons denken aan verschrikkelijke moorden
Nu begaan in andere verre oorden
Komaan geef nu niet op
Maar vecht mee aan de top
Niet met het bulderen van kanonnen
Dwaas en onbezonnen
Vecht met het woord het zwaard in de schede
Voor een volk met betere zede.
Paul Stevens 1979
terug naar
boven
De volgende twee
gedichten zijn een voorbeeld van de talrijke gedichten die
Paul Stevens in 2007 en 2008 schreef.
NIEUWE DAG
het is vroeg dag
dag dag
de nevel ontsluiert de velden
ontwakend zonlicht roept
om het openen van gordijnen
het was laat vannacht
een vage herinnering
het hoofd niet te bezwaren
het open raam laat de
prille dag in de kamer
de spiegel vertelt
tijdloos is de tijd
reeds lang voorbij
een knipoog relativeert de dingen
water slaat realiteit in het gelaat
een nieuwe dag kan beginnen
Paul Stevens 2007
terug naar
boven
GESLOTEN
gehurkt blond gordijn
starend naar het lege
denkend aan het niets
jouw rook bedwelmt mijn nevel
paarse gewaden ondersteund
door blauw rode sieraden
bonken tegen de betonzachte muur
mijn kracht versterkt jouw zwakte
halsstarrig gesloten schelp
vertrappelt en gebarsten vreugde
je parel wordt geborgen
in de warmte van een hand
lachende duisternis
zoek de sleutel en
ontsluit het blond gordijn
want jouw zijn is mijn worden
Paul Stevens 2008
terug naar
boven
Dit is één van de
gedichten van Paul Stevens, uitgegeven in zijn eerste
geïllustreerde gedichtenbundel "Zeeblauw" in februari 2009.
Het is de bedoeling om naar aanleiding van de
tentoonstelling van kunstenares Miche Boydens (eind november
2009),
om in 2010 de tweede gedichtenbundel uit te geven.
ZONNELIJKHEID
mensen laven zich aan jodium
wentelen en koesteren hun lichaam
aan het hemelse goud
terwijl de wind streelt
zoals alleen een geliefde strelen kan
op het staketsel wachten
wervelende kleuren verheven
boven het stampend zeewater
op een signaal van openslaande
wieken in wit blauw en paars
de vuurtoren kijkt werkloos toe
naar het onderliggende geroezemoes
anderen staren voor zich uit
zoekend naar een rustpunt
zich spiegelend in zonneglazen
getormenteerde lichamen
trekken zich langzaam terug
kruipen kreunend onder de lakens
dromend van de nu verzonken
kracht waar lang werd op gewacht
Paul Stevens 2008
|